20161117

ಪುನರಾಗಮನಾಯಚ





“A great cup of coffee cannot reject us. A song from our favorite band does not leave us feeling useless. But when we choose to share our life with another person, we inevitably make a choice to become vulnerable.”


ಇದೆಲ್ಲಾ ಆಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳೇ ಆಗಿವೆ.
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಮಗಳು ಕಂಕುಳದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ.ನಿನ್ನೆ ಅವಳು ಸ್ಕೂಟಿ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿಳಿದ ರಭಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಅದೆಲ್ಲೋ ಇದ್ದ ಅಮ್ಮ ಅರಳಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.ಪುಟ್ಟಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅನುಕೂಲವಾಗಲೆಂದು ಈ ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ಸ್ಕೂಟರ್ ಅನ್ವೇಷಣೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರಾ ಎಂದು ಮಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಗು ಒತ್ತರಿಸಿ ಬರುತ್ತದೆ.
ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ದೊಡ್ಡ ಹಾಲ್.
ಆ ಹಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಧ್ಯಾನಶಿಬಿರ.ಅಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜೇಶ.ಅವನ ಮುದ್ದು ಮುಖ,ಆ ನಗು,ಕುಡಿ ಮೀಸೆಯ ಮೋಹಕ ಛಾಪು.ವೈಯಾರಕ್ಕೆ ಏನೂ ಕಮ್ಮಿಯಿಲ್ಲದ ಶೈಲಿ.
ನನ್ನ ನಂಬರ್ ಬರಕೊಳ್ಳಿ.
ಧ್ಯಾನ ಶಿಬಿರದ ಕೊನೆಯ ದಿನ ಕೊನೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ರಾಜೇಶ ಇನ್ನೂ ಜಮಖಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಶಿಬಿರಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡಿಸುತ್ತಾನೆ,
೯೮....ನಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ೮ಕ್ಕೇ ಆ ನಂಬರ್ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪು.
ಮೆಲ್ಲಗೇ ಅರ್ಧ ನಿಮೀಲನ ಮಾಡಿದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸಾಧನಾ ಕದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಜಮಖಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದವರತ್ತ ಕಣ್ಣುಹಾಯಿಸುತ್ತಾಳೆ.ಎಲ್ಲರೂ ಆ ನೋಟ್ ಪ್ಯಾಡ್ ಮೇಲೆ ರಾಜೇಶನ ನಂಬರ್ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಫುಲ್ ಬಿಜಿ.
ಸಣ್ಣಗೆ ನಗು ಬರುತ್ತದೆ.
ಈ ನಂಬರ್ ಬರೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ?
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ರಾಜೇಶನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.ಮೈ ಪುಳಕಿತವಾಗುತ್ತದೆ.ರಾಜೇಶನೂ ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ನಂಬರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲವಾ ಮಿಸ್ ನೀವು?
ಹಾಂ ಹಾ..ಹಾ..
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಬ್ಯಾಗ್‌ನೊಳಗೆ ಕೈ ತಳ್ಳಿ ಪೆನ್ನಿಗಾಗಿ ತಡಕಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ರಾಜೇಶ ನಂಬರ್ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉಸುರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.ಸಾಧನಾ ಅವನು ಹೇಳಿದಷ್ಟೂ ಸಾರಿ ಅದನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ.
ಆ ರಾತ್ರಿ ಮಧುವಿನ ತೊಡೆ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಕೊಂಡ ಸಾಧನಾ ರಾಜೇಶನ ನಂಬರ್‌ಗೆ ಒಂದು ಮೆಸೇಜು ರವಾನಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಯೂ ಆರ್ ಸೋ ಕ್ಯೂಟ್.
ಮಧು ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಗುತ್ತಾಳೆ.
ಸಾಧನಾಳೂ.
ಏನ್ ಅಂದ್ಕೊಂಡಾರೋ ಏನೋ ಎಂದು ಮಧು ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಏನ್ ಅಂದ್ಕೊಳ್ಳೋದು,ಹುಡುಗಿ ಮೆಸೇಜಿಗೆ ಅವನ ಧ್ಯಾನವೇ ಅಲ್ಲಾಡುತ್ತದೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಇರು ಎಂದು ಸಾಧನಾ ಹೇಳಿದರೆ ಮಧು ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ತೊಡೆ ಮೇಲಿಂದ ಕೆಡಹಿ ನನ್ನವನ ಕಾಲ್ ಬಂತು ಎಂದು ಓಡುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳ ತೊಡೆಯಿಂದ ತಲೆ ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಧೊಪ್ಪನೇ ಉರುಳಿದಾಗಲೇ ಮೊಬೈಲ್ ಮೇಲೆ ಮೆಸೇಜು ಬಂದು ಬಿದ್ದಿದೆ.
ಆಮೇಲಿನ ರಾಜೇಶನ ಯಾವ ಮೆಸೇಜೂ ಮಧು ಓದಿಲ್ಲ.
ಮೆಸೇಜುಗಳನ್ನು ಜತನದಿಂದ ತನ್ನ ಫೋಲ್ಡರ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾಧನಾ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.ಆಗಾಗ್ಗೆ ಓದುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ.ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾರಿ ಮೆಸೇಜು ಬಾಕ್ಸ್ ಓದಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ನವಿರಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಟ್ಟಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸುಧಾಮನ ಮೆಸೇಜುಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿರ್ವೀರ್ಯ ಎನಿಸಲು ತೊಡಗುತ್ತದೆ.
ಫ್ಲರ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ತಾನೇ ನೀನು ಎಂದು ಸುಧಾಮ ಕೇಳಿದಾಗ ಸಾಧನಾಗೆ ಅಚ್ಚರಿ.
ಎಲಾ ಇವನಾ..ಇವನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು?
ಒಂದು ಲೆವೆಲ್ ಮೈಂಟೇನ್ ಮಾಡಬೇಕು ಕಣೇ.ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗರನ್ನೂ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೇ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕು ಅಂತಾನೇ ಹುಡುಗೀರಿಗೆ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ವರಗಳೇ ಇವೆ ಎಂದಿದ್ದಳು ಸೋಫಿಯಾ.
ಥೋ ಇವಳಾ..
ನಗಬಾರದು.ನಾನು ನಿಜ ಹೇಳ್ತಾ ಇರೋದು.ದ್ರೌಪದಿಗೆ ಏನು ಹೆಸರು ಪಾಂಚಾಲಿ.ಆಕೆ ಪಾಂಚ್ ಹಸ್ಬೆಂಡನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲವಾ? ಯೂ ಅಗ್ರೀ?
ಸೋಫಿಯಾ ಪಕಪಕ ನಗುತ್ತಾಳೆ.
ಸುಧಾಮನ ಜೊತೆ ಮೊದಲಾಗಿ ತುಟಿತುಟಿಗೆ ಅಂಟಿಸಿದಾಗ ಇದೇ ಮೊದಲು ಇದೇ ಕೊನೆ ಎಂದೇನೇದಾರೂ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತಾ?
ನೋ ವೇ.
ಈಗ ರಾಜೇಶನ ಬೈಕ್ ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತು ಅವನನ್ನು ಅರ್ಧ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬೇಡಬೇಡವೆಂದರೂ ಅವಳೇಕೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾಳೆ,ನೆನಪಾಗಿ ಅದೇನೋ ಭಯ ಅಡರುತ್ತದೆ..
ರಜ್ಜೂ ನಿನ್ನ ವೈಫ್ ಈ ಸಿಟಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾದರೂ ಓಡಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ತಾನೇ?
ಸುಧಾಮನ ಹೆಸರನ್ನು ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಮುದ್ದು ಎಂದು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾಗಿತ್ತು.ಇನ್ನು ಅದನ್ನು ಪ್ರಾಫೆಸ್ಸೆರ್ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು.ರಜ್ಜೂ ಮತ್ತು ಮುದ್ದು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಕಾಂಟಾಕ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಇರಲೇಬಾರದು.
ಮನಸ್ಸಲ್ಲೂ..
ಸುಧಾಮ ಕಾಲ್॒
ಎಂಗೇಜ್ ಬರುತ್ತಿದೆ,ಏನ್ ಸಮಾಚಾರ?ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ನಿನಗೆ ಟ್ರೈ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ,ಯೂ ಆರ್ ಫುಲ್ ಬಿಝಿ.
ದರಿದ್ರ ..
ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಪ್ರಾಣ ತಿನ್ತಾನೆ.ಇವನನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸೋದು?ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಝಿ ಇದ್ದೆ ಎಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂಸೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ,ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಇವನನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಬೇಕು.
ಅಯ್ಯೋ ಮುದ್ದೂ ಬಿಲೀವ್ ಮಿ.
ಸುಧಾಮನನ್ನು ಕರಗಿಸಲು ಅಷ್ಟು ಸಾಕು.
ಮಗಳು ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಹಜಾರದೊಳಗೆ ನೂಕಿ ಇಟ್ಟು ಗೇಟ್ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹಾಲಿನ ಪಾಕೇಟು ಎತ್ತಿ ತರುತ್ತಿದ್ದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈ ರಾಜೇಶ ಏಕೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಮತ್ತೆ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ?
ಸುಧಾಮ ಇನ್ನೂ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ,ಅದೇ ಬದುಕಿನ ಭಾವತೀವ್ರತೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಯಾವ ಅನುಬಂಧಗಳೂ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಹಾಗೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ.ಅವನ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಫೋನ್ ಒಳಗೆ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಚಿಟ್ಟು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ.ಯಾವುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಲೆಕ್ಕಿಸುತ್ತೇನೋ ಅದು ಮರಳಿ ಅಟ್ಟಾಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸೋಫಿಯಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.ಈ ಸುಧಾಮನೂ ಹಾಗೇ.ಯಾವ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ,ಲಹರಿ ಅಂತ ಅಂಟಿಕೊಂಡನೋ?
ಈಗಂತೂ ನಾಸ್ಟಾಲ್ಜೀಯಾದ ಮದಕರಿ.ಆ ದಿನ ಆ ಕ್ಷಣ ಎಂದು ಸಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ.ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ,ನನಗೆ ನನ್ನ ಮಗಳು,ಗಂಡ ಎಲ್ಲಾ ಮುಖ್ಯ.ನನ್ನ ಪ್ರೈಂಟೈಂ ಅವರಿಗೇ ಮೀಸಲು ಅಂತ.ಆಗೆಲ್ಲಾ ಗೋಣಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ,ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದುಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಡಿಸ್ಟರ್‍ಬ್ಡ್.
ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ.ಅದಕ್ಕೇ ಇಂವನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ,ನನ್ನ ಬೆಸ್ಟ್ ಕೋಚ್.ಇವರ ಜೊತೆ ಏನಾದರೂ ನಾನು ಫುಲ್ ಟೈಂ ಕೋಚ್ ತಗೊಳ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಈಗ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಪ್ಲೇಯರ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಇಂವ ನಗುನಗುತ್ತಾ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ,ಭಡವ ಸುಧಾಮ,ಈ ಸಾಧನಾ ಮೋಸ್ಟ್ ಟಾಲೆಂಟೆಡ್ ಗಾಲ್ ಈ ಹ್ಯಾವ್ ಏವರ್ ಕಂ ಎಕ್ರಾಸ್ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಅಗತ್ಯವಿತ್ತಾ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ಒಡೆದ ಕೊಳಲು ಕಣೇ ನಾನು,ನಾದ ಹೊರಡದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಎಂದಿದ್ದ.ಹೂಂ ಎಂದಿದ್ದೆ.ನೀನು ಒಡೆಯದ ಕೊಳಲೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ನಾನೇಕೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾದ ಹೊರಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದ್ದೆ.
ಮಗಳು ಅಮ್ಮಾ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೇ ಸಾಧನಾ ಮತ್ತೆ ಮರುಲೋಕ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.ಸ್ವಿಮ್ಮಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಎಂದದ್ದೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡದ್ದಾಯಿತು.ಮಗಳು ಹಜಾರ ದಾಟಿ ಗೇಟನ್ನು ದೂಡಿ ಲಾಕ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಕಣಕ್ ಶಬ್ದ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬಾಗಿಲು ದೂಡಿ ಕದವಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಳು ಸಾಧನಾ,
ಎಲ್ಲಿತ್ತೋ ಏನೋ ಹುಕ್ಕಿ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿ ರಾಜೇಶನ ನಂಬರ್ ಹುಡುಕಬೇಕು ಎಂದು ಹಳೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹರಹಿ ಕುಳಿತಳು.
ಕನ್ನಡ ಇಂಗ್ಲೀಷು,ಹಿಂದಿ ಪುಸ್ತಕಗಳು.ಎಲ್ಲಾ ಈ ಪುಟ್ಟಿಯದ್ದು.ನನ್ನದೂ ಅಂತ ಒಂದಾದರೂ ಪುಸ್ತಕ ಬೇಕಿತ್ತು.ಇಷ್ಟೊಂದು ಪುಸ್ತಕದೊಳಗೆ ಇಂವನದ್ದು ಅಂತ ಒಂದಾದರೂ ಪುಸ್ತಕ ಇಲ್ಲ.
ಏಯ್ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಓದೋ ಮಂದೀನೇ ಅಲ್ಲ.ಈ ಪುಸ್ತಕ ಓದೋದು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯೋದು ಎಲ್ಲಾ ಮಸ್ತಕ ಸರಿ ಇಲ್ಲದವರೂ ಅಂತ ಪದ್ಯ ಓದಿದ ಹಾಗೇ ಹೇಳಿ ನಕ್ಕಿದ್ದ ಇಂವ.
ಓದೋ

All living beings deserve to be cherished because of the tremendous kindness they have shown us
ದನ್ನು ಕಲಿಸಿದ ರಾಜೇಶ ಧ್ಯಾನದ ಕುರಿತು ಕೊಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕ ಹುಡುಕುತ್ತಾಳೆ ಸಾಧನಾ.

ಅಂತ ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಶಿಬಿರದ ಅವನ ಮಾತುಗಳು.
ಓಹ್ ರಾಜೇಶ..
ಅವನ ಮಧುರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನೊಬ್ಬಳ ಕಿವಿಗೇ ಎಂಬ ಹಾಗೇ ಉಸುರಿದ್ದನಾ?


Life is not in one's self, life is somewhere else..

ಅವನೇ ಕೊಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಅವನ ಸಹಿಗೂ ಮುನ್ನ ಅವನೇ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳಿವು.

Life is not in one's self, life is somewhere else..
ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಓದುತ್ತಾಳೆ ಸಾಧನಾ.
ಅವನ ಕೊರಳ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಇದ್ದ ಆ ದದ್ದುವನ್ನು ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಚಿವುಟಿದಾಗ ಆಯ್..ಅಂತ ಕಿರುಚಿದ್ದು,ಜೋರಾಗಿ ತಾನು ನಕ್ಕಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅವನು ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ ಕಿಲಿಕಿಲಿ ಅಂತ ಗಿಗಲ್ ಮಾಡಿ ಸಾಕುಬೇಕು ಮಾಡಿ ನಗಿಸಿದ್ದು..
ರಾಜೇಶಾ..ಪ್ಲೀಸ್ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಒಂದು ನಂಬರ್ ಬರೆದಿಟ್ಟಿರೋ ಎಂದು ಸಾಧನಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪುಸ್ತಕ ತಡುವುತ್ತಾಳೆ,ಪುಟಗಳಿಂದ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವುತ್ತಾಳೆ.


As our attachments start to weaken, we may experience a certain peace in our mind…
ಇದು ಬರೆದವರು ಯಾರು? ಸಾಧನಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಅದೇ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ತಾನು ಓದೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ..
ಲವ್ ಮತ್ತು ಕಂಪಾಶನ್ ನಮ್ಮದು ಅಂತ ನಮಗಾಗಬೇಕಾದರೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು ಕಣೇ ಎಂದಿದ್ದ ರಾಜೇಶ.ಶುರುವಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ಒಂಥರಾ ಆರ್‍ಟಿಫಿಶಿಯಲ್ ಮತ್ತು ಫ್ಯಾಬ್ರಿಕೇಟೆಡ್ ಅಟಿಟ್ಯೂಡ್ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ this love is partial because it is selective, and it comes from our attachment ಕಣೇ.ನಾನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಜೊತೆಗೂ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ.ಆದರೆ ಅವಳು ಒಪ್ಪುತ್ತಾನೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.ನಿನ್ನ  ಮೌನ ನೋಡಿದರೆ ನೀನು ಅರ್ಧ ಒಪ್ಪಿದ ಹಾಗೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ ಅಲ್ಲವೇನೇ?

ರಾಜೇಶ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೇ ಹುಗಿದುಹೋಗಿದ್ದೆ..ಹ್ಮ್..

ಸಾಧನಾ ಆ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಅರಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ನಡುನಡುವಿನ ಪುಟಗಳನ್ನು ಮೂಸುತ್ತಾಳೆ.ಅಲ್ಲಿ ಆ ಕಾಗದದ ಘಮ ಅವಳನ್ನು ಸರ್ರನೇ ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಗೂ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಎನ್ನೋದು ನಮ್ಮನ್ನು ಎನ್‌ಲೈಟ್‌ನ್ಮೆಂಟ್‌ನತ್ತ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.ಅದು ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ.ಆದರೆ ದುರದೃಷ್ಟ ಎಂದರೆ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ಆ ಪ್ರೀತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟೇ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.
ಸಾಧನಾ ಪುಸ್ತಕದೊಳಗೆ ಮುಖ ಹುದುಗಿಸಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಾಳೆ.
ಈ ವೇಳೆ ಈ ಪುಟ್ಟ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಾರೆ ನನ್ನ ಜೊತೆ ರಾಜೇಶ ಇರಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು ಸಾಧನಾಳಿಗೆ ಅನಿಸಿತು ಎಂದು ಕಥೆಗಾರ ಹೇಳುತ್ತಾ ಕಥೆ ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಕಥೆಗಾರನೇ ಸಾಧನಾಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದ ಸಂದೇಶ ಇಂತಿದೆ,
ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದು ನಿನ್ನದೇ ಆಗಿರಬೇಕು ಅಂದರೆ ಅದನ್ನು ನೀನು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ,ಅದು ಆಮೇಲೆ ನಿನ್ನದಾಗಿರುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?





No comments: