20140324

ಸೃಜನಶೀಲನಾಗುವುದು,ಪ್ರೀತಿಸುವುದು,ಮನುಷ್ಯನಾಗುವುದು




"" ....ನನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಿಯೆಯ ಜೀವಸೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ,ನನ್ನ ಅನುಭವಿಸುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ,ನನ್ನ ಸಂವೇದನೆಯ ಮೇಲೆ "ನನ್ನತನ"ದ ಮುದ್ರೆಯೊತ್ತಿದ ಮೂಲಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮುಖ್ಯವಾಗಿವೆಯೆಂದು ನನಗೆ ತೋರಿದೆ.ಹನೇಹಳ್ಳಿ,ನನ್ನ-ಅಪ್ಪನ ಸಂಬಂಧ ಹಾಗೂ "ಮೃತ್ಯುಪ್ರಜ್ಞೆ".ನನ್ನ ಈ ವರೆಗಿನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಧಾನ ವಿಷಯಗಳಾದ "ನಿರಪರಾಧಿಯ ಯಾತನೆ" ಹಾಗೂ "ಸಾವು" ಇವುಗಳ ಹುಟ್ಟು ಕೂಡಾ ಈ ಮೂರರಲ್ಲಿದೆಯೆಂದು ನನಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ"---------ಯಶವಂತ ಚಿತ್ತಾಲ

ಚಿತ್ತಾಲರು ತೀರಿಕೋಡ ಸುದ್ದಿ ಸುದ್ದಿಯಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಚಿತ್ತಾಲರು ಸುದ್ದಿಯಾಗಲೇಬೇಕೆಂದು ಎಂದೂ ಹಠ ಮಾಡಿದವರೇ ಅಲ್ಲ.ಸಾವಿನಲ್ಲೂ ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಆಗಿದೆ.
ಯಶವಂತ ಚಿತ್ತಾಲರು ಕನ್ನಡದ ಮಹಾನ್ ಕತೆಗಾರ.ಅವರ ಪಯಣ ಎಂಬ ಕತೆಯನ್ನು ಓದಿದವರು ಆ ಸಾಮ್ರಾಟನ ಮರೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.ಕನ್ನಡದ ಕತೆಗಾರರೆಲ್ಲಾ ಅಪರಾತಪರಾ ಆಗಿದ್ದಾಗ ಚಿತ್ತಾಲರು ದೃಢತೆಯಿಂದ ಬರೆದರು.ಅವರ ಕತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಮಾತು ಅಥವಾ ಮುಕ್ತಾಯವಿಲ್ಲದ ಮಾತಾದೀತು.ಅವುಗಳನ್ನು ಓದಿಯೇ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಚಿತ್ತಾಲರ ಹತ್ತಾರು ಕತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಕಾರಿಯಂಥ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಅಥವ ಛೇದವನ್ನು ಓದಿದ ಗಟ್ಟಿಗತನದಲ್ಲಿ ನಾನಿದನ್ನು ನಿರ್ಭಿಡೆಯಿಂದ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ.
ಯಶವಂತ ಚಿತ್ತಾಲರ ಸಮಗ್ರ ಕಥಾ ಸಂಕಲನ ಬಂದಾಗ ನಾನು ಮತ್ತು ಜೋಗಿ ಅದನ್ನು ಅವರಿಂದ ಉಚಿತವಾಗಿ ತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.ಆಗ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು.ಎಲ್ಲೋ ಸಿಕ್ಕ ಆ ಕೃತಿಯನ್ನು ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಸುಪರ್ದಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಅದಮ್ಯ ಆಸೆ ನಮಗಾಗಿತ್ತು.ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಅವರಿಗೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದೆವು.ವಾರದಲ್ಲೇ ಚಿತ್ತಾಲರ ಪತ್ರ.ಮತ್ತೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಪಾರ್ಸೆಲ್ ಮೂಲಕ ಎರಡು ಪುಸ್ತಕ!
ಚಿತ್ತಾಲರ ಶಿಕಾರಿ ನನ್ನನ್ನು  ಬಹಳ ಕಾಲ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾಲ ಕಾಡಿದ ಕೃತಿ.ಈಗಲೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದೆ ಆ ಶಿಕಾರಿಯ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಂಠಪಾಠ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ತದೇಕಚಿತ್ತರಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.ಶಿಕಾರಿ ಬರೆದಾಗ ಚಿತ್ತಾಲರ ಮನಸ್ಸು ಅದೆಷ್ಟು ಅಂತರ್ಮುಖಿಯಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ಶಿಕಾರಿಯ ನಾಗಪ್ಪ ಮಾತ್ರಾ ಈ ಹೊತ್ತಾರೆಗೂ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಕಾಣಿಸುವ ಅಮೋಘ ವ್ಯಕ್ತಿ.ನಾಗಪ್ಪನ ಸುಟ್ಟ ಎದೆಯ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುವ ಸಾಗುಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದೂಕವಾಲಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಮುಂತಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಈಗಲೂ ಇದ್ದಾರೆ ಇರಲೇಬೇಕು.
ಚಿತ್ತಾಲರು ಒಮ್ಮೆ ಪುತ್ತೂರಿಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು.ಅದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಮಯ.ಆದರೂ ಚಿತ್ತಾಲರ ಭಾಷಣ ಕೇಳಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ಹೋದೆ.ಹಿಂದಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಭಾಷಣ ಕೇಳಿ ಬಂದೆ.
ಇದಕ್ಕೂ ಕೆಲವು ಸಮಯದ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಕತಾಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದುಕೊಡಿ ಎಂದು ಚಿತ್ತಾಲರನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೆ.ಆಗದು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಕಾರಣವನ್ನೂ ನೀಡಿದ್ದರು.
ಇದಾದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸುಬ್ರಾಯ ಚೊಕ್ಕಾಡಿಯವರು ಮುಂಬೈಗೆ ಹೋದವರು ಚಿತ್ತಾಲರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು.ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆ ಪುತ್ತೂರಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಬಂತು.ಸಭೆಗೆ ಕುಂಟಿನಿನೂ ಬಂದಿದ್ದ ಎಂದರು ಚೊಕ್ಕಾಡಿ.ಹೌದೇ ಎಂದರು ಚಿತ್ತಾಲರು.
ಆ ರಾತ್ರಿ ಚಿತ್ತಾಲರು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಅವರೇ ನಾನೊಮ್ಮೆ ಅವರನ್ನು ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಹೇಳಿದ್ದರು.ಚೊಕ್ಕಾಡಿ ಅವರು ಹೋದ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡದ ಚಿತ್ತಾಲರು ನಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕುಳಿತು ನನಗೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರು.ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗದೇ ಹೋದ ಕುರಿತು ವಿವರಣೆ ಬಯಸಿದ್ದರು.ಆ ಪತ್ರ ಚಿತ್ತಾಲರ ಕತೆಯಂತೆ ನನಗೆ ಭಾಸವಾಗಿತ್ತು.ಚಿತ್ತಾಲರ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧ ಆ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿತ್ತು.ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಒಂದು ಅನಂತ ದಾಖಲೆಯಾಗಿ ಆ ಪತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಕಾಡಿತ್ತು.ನನಗೆ ಚಿತ್ತಾಲರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗದೇ ಇರುವ ಖಂಡಿತ ಉದ್ದೇಶವಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ನಾನು ಮುಂಬೈಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು.ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಪ್ಪನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು,ಆ ನೋವಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಚಿತ್ತಾಲರ ಜೊತೆ ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದು ಎಂಬ ಆತಂಕವೂ ಇದ್ದುದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ.
ಯಶವಂತ ಚಿತ್ತಾಲರು ಕೇವಲ ಕತೆಗಳ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ಅವರದ್ದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ರೂಬುರೂಬು ಆದವರಲ್ಲ.ಅವರ ಕಥಾಸಂಕಲನ ಚಿತ್ತಾಲರ ಕತೆಗಳು ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಮೊದಲ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಬರೆದ ಹೃದಯವುಳ್ಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ೩೩ ಪುಟಗಳ ಮಹಾಪ್ರಬಂಧವೇ ಇದನ್ನು ಸಾಕ್ಷೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.ನಾನು ಮಹಾಪ್ರಬಂಧ ಎಂದು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಇದನ್ನು ಕರೆದಿದ್ದೇನೆ.
ಹೃದಯವುಳ್ಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಾನವ ಅಂತಃಕರಣದ ಸಾಲುಗಳು.೧೯೪೯ ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಬೊಮ್ಮಿಯ ಹುಲ್ಲು ಹೊರೆ ಎಂಬ ಮೊದಲ ಕಥೆಯ ಉಲ್ಲೇಖದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಆ ಹಾದಿಯಾಗಿದೆ.
ಚಿತ್ತಾಲರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ,ಕತೆಗಳ ಮಖಾಂತರ ಹೇಳಬಯಸಿದ್ದನ್ನು ಕತೆಗಳೇ ಹೇಳಬೇಕು.ಅವುಗಳ ಅರ್ಥಪ್ರಪಂಚದ ಹಲವು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಓದುಗರ ಸೃಜನಶೀಲ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲೇ ನಿಜಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ನನ್ನದು..
ಸಾಹಿತ್ಯವೆಂಬುದು ಮಾನವೀಯ ಚಟುವಟಿಕೆ ಎಂದು ನಂಬಿ ಬರೆದವರು ಚಿತ್ತಾಲರು.
ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೊನೆಗೂ ಒಂದು ಮಾಧ್ಯಮ.ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ಆವಿಷ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ತಾನೇ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಎಂದ ಚಿತ್ತಾಲರು ಅದಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಆಯುಷ್ಯವಿದೆ ಎಂದದ್ದು ಎಷ್ಟೊಂದು ಕಟು ಸತ್ಯ!
ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮುಖಾಂತರ ನಾವು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ಅರಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಎಂದು ಅವರಾಡಿದ ಮಾತು.ಅದನ್ನೇ ಅವರು ಸೃಜನಶೀಲನಾಗುವುದು,ಪ್ರೀತಿಸುವುದು,ಮನುಷ್ಯನಾಗುವುದು ಸಮಾನಾರ್ಥವುಳ್ಳ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳೆಂದು ಕರೆದರು!






20140304

ನಾಲ್ಕು ಸಾಲು


೧.
ಇನ್ನೂ ಮೂಡದ ಮುಂಜಾನೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ
ಮಲಗಿದ್ದ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯ ಬೆರಗು ಆರಿರಲಿಲ್ಲ..
ಮನೆ ಹೊರಗಿನ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗು ಕೂಡಾ ಮುಂಜಾನೆಗೆ ಕಾಯುವುದು
ಮುಂದಿನ ಸಂಜೆಯ ಸಾವನ್ನು ನೆನೆಯದೇ..
೨.
ಎಂಟೂ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ
ಅವಳಿಲ್ಲ
ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳ ನೆನಪಿನ ಕೊಠಡಿಗೆ
ಅವನು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೇ ಮಡಗಿರಲಿಲ್ಲ
೩.
ಕಾಡುವ ನೆನಪುಗಳ ಬುತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿದ ಅವನು
ಅವಳು ಹಸಿದು ಬರುವ ಘಳಿಗೆಗೆ ಕಾಯುವನು
ಅವಳಿಗೋ ಹಸಿವಿಲ್ಲ
ಅದಕ್ಕೇ ಅವಳೇ ಕಟ್ಟಿದ ಬುತ್ತಿಯೊಳಗೂ ಏನೂ ಇಲ್ಲ
೪.
ವೀಣೆಯ ತಂತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಡುವ ನಾದಗಳಲ್ಲಿ
ಅವಳು ಅವನ ರಾಗವ ಪೋಣಿಸುವಳು
ಅವನೋ ಬತ್ತಿದ ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳನ್ನು
ಮೀಟಿ ಹಾಡುವನು ಯಾವ ರಾಗದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ