20120919

ಅವಳಿಲ್ಲದ ನಾನು ೬


ಕಡಿದಾದ ಆ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಯ ಹನ್ನೊಂದನೇ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು ಎಡ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಟ್ಟಡವಿದೆ.ಕೇಳಿದರೆ ಇದು ಬ್ರಿಟಿಷರು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.ನಿಜವೇ ಇರಬಹುದೇನೋ.
ಈ ಘಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ರಸ್ತೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಘಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಜನರೆಲ್ಲಾ ಈ ಕಡೆಗೆ ಬರುವುದಾದರೆ ಘಾಟಿಯ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದು ಬರಬೇಕಿತ್ತಂತೆ.ಆದರೆ ಈ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಇದ್ದ ಆದಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರಾ ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯ ಖಚಿತ ಪರಿಚಯವಿತ್ತಂತೆ..
ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಟ ನಗು.
ಭಳಿರೇ..ಶಹಬ್ಬಾಸ್..ಸಾಗಲಿ ಹಾಯಿ ಇಲ್ಲದ ದೋಣಿ,ಹೊಗೆ ಇಲ್ಲದ ರೈಲು..ಎಂದಳು.
ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿದೆ.
ಸೀರಿಯೆಸ್ಸಾಗಿ ಕೇಳಬೇಕು ಎಂದೆ.
ಕೇಳೋಣ..ನಿನ್ನ ಈ ಕಥಾನಕವನ್ನು ಕೇಳಲು ನನ್ನ ಕರ್ಣಗಳು ತೆರೆದು ಕಾಯುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಕಿಂಡಲ್ ಮಾಡಿದಳು.
ಆಮೇಲೆ ಎಂದಳು.
ನಂಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ನನ್ ಅಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದೆ.
ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹ ನೋಡಿ ಅವಳಿಗೂ ಉತ್ಸಾಹ ಬಂತು.ಹೇಳೋ ಹೇಳು ಎಂದಳು.
ಆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ದೊರೆಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಊರಿಗೆ ಬರಲು ಈ ಘಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಾದಿ ಮಾಡಲು ಬೇಕಿತ್ತಂತೆ.ಆಗ ಒಬ್ಬ ಆದಿವಾಸಿ ಯುವಕ ತಾನು ಸರಿಯಾದ ಹಾದಿ ತೋರಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದನಂತೆ.ಅವನು ತೋರಿಸಿದ ಹಾದಿಯನ್ನೇ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ರು ರಸ್ತೆ ಮಾಡಿದರಂತೆ.ಆಮೇಲೆ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದು ಹಾಕಿದರಂತೆ.ಯಾಕೆಂದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಭಾರತೀಯ ಇರಲೇ ಬಾರದು ಎಂಬುದು ಅವರ ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿತ್ತಂತೆ.
ಭಾರತ್ ಮಾತಾ ಕೀ ಜೈ..ಎಂದಳು.
ಆ ಕಾಲದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಹಾದಿ ಮಧ್ಯೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ಅಂತ ಕಟ್ಟಿಸಲಾದ ಕಟ್ಟಡವಿದಂತೆ ..
ಅದೇ ಕಟ್ಟಡದ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಡೆದು ಕೊಂಡೇ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಹಾದಿ ಇತ್ತು.ಕಟ್ಟಡ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ.ಆದರೆ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿತ್ತು.
ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಾವು ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಇಳಿಯಬೇಕು.
ನಾಲ್ಕು ಫರ್ಲಾಂಗು ಹೋದರೆ ಸಾಕು ಆತ ಸಿಗುವನು ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು.
ನಂಗೂ ಹಾಗೇ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದಳು.
ಅವನು ಸಿಕ್ಕ.
ಒಂದು ಮರದ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಬೊಡ್ಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ.ನೋಡಿದರೆ ಥೇಟ್ ಅವಧೂತನ ಥರ ಇದ್ದ.
ನನ್ನ ಕನಸಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದವನು ಇವನೇ..ಹೀಗೇ ಇದ್ದ.ಇದೇ ಥರ ಮರದ ಬೊಡ್ಡೆ..ಇದೇ ನಿಲುವಂಗಿ.ಇದೇ ಕೆದರಿದ ತಲೆಗೂದಲು,ಇದೇ ದಪ್ಪ ಮೀಸೆ,ಕುರುಚಲು ಗಡ್ಡ.ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಹುಕ್ಕಾ..
ಅವಳೆಂದಳು..ನನ್ನ ಜೊತೆ ಕನಸಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದವನೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಇವನೇ..
ದೇವರನ್ನು ಕಂಡವನು ನಾನು ಎಂದ.
ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನೋ ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ.ಅದನ್ನು ಖುದ್ದಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದಾನೆ.ಅದಕ್ಕೇ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಬರಬೇಕು ಎಂದು ಇಬ್ಬರ ಕನಸಲ್ಲೂ ಬಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ ಎಂದ ಅವಧೂತ.
ಅವಳು ಬೆರಗು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.ನಾನು ಅಷ್ಟೇನೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಇರಬಾರದು ಎಂದು ಮೊದಲೇ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದಂತೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ.
ಅವನೆಂದ,ನೀವು ಪ್ರೇಮಿಗಳೇ ಅಲ್ಲ.
ಹಾಗಾದರೆ ಏನು ಎಂದೆ..
ನೀವು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿಲ್ಲ..ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರೇಮಿಗಳಲ್ಲ.
ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.ಅಷ್ಟೂ ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಮೌನ ಇತ್ತು.
ಅವನ ಮುಖ ಅವಳು.ಅವಳ ಮುಖ ನಾನು.ನನ್ನ ಮುಖ ಅವನು.
ಹಾಗಾದರೆ ಏನು ಅಂತ ನೀವು ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಇದೆ ಎಂದ ಅವಧೂತ.
ಹೇಳಿದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಎಂದೆ.
ಈಗ ಹೊರಡಿ..ದಾರಿ ಮಧ್ಯೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದ.
ಅಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಛಂಗನೇ ಕಾಡಿನ ಕೆಳ ಭಾಗದ ಪ್ರಪಾತದತ್ತ ಜಿಗಿದ.
ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯದೇ ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡೆ.ಆ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ನನ್ನ ಕತ್ತಿನ ಸುತ್ತ ಚೆಲ್ಲಿದ ಬಿಸಿಯುಸಿರು ಸುರುಳಿಸುರುಳಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ಆವರಿಸಿತು.
ಮತ್ತೆ ನಾವು ಕಾರಿನ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ ಜೋರಾಗಿ ಮಂಜು ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು.ಕಾರೆಲ್ಲಿದೆ,ದಾರಿಯೆಲ್ಲಿದೆ,ಕಾಡೆಲ್ಲಿದೆ,ಹಾದಿಯೆಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದು ಒಂದೂ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ದಟ್ಟ ಮಂಜು ಸುತ್ತುಬಳಸಿತ್ತು.
ಅವಳೆಂದಳು ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೋ..
ನಾನು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ನಿಂತೆ..ಹಿಡಿಯಲೇ ಬೇಡವೇ..
ಕೈಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ.ಬಾಚಿ ಅವಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆ.
ಈಗ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ಎಂದಳು ಅವಳು...

20120906

ಅವಳಿಲ್ಲದ ನಾನು ೫


ಒಂಭತ್ತನೇ ತಿರುವು.
ಇಲ್ಲೇ ಇಳಿದುಬಿಡೋಣ ಅಂದಳು.
ಇಳಿದೆವು.
ರೆಂಜೆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ರಾಶಿ ಬಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹೂಗಳು.ಅವಳೊಂದೆತ್ತಿದಳು,ನಾನೊಂದ ಎತ್ತಿದೆ.ಅವಳೊಂದೆತ್ತಿದಳು,ನಾನೊಂದ ಎತ್ತಿದೆ..ಕೈ ತುಂಬಾ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ರೆಂಜೆ ಹೂವು.ಅವಳ ಅಂಗೈ ಮುಚ್ಚಿದೆ.ಎದೆಗವಚಿ ಹಿಡಿದಳು.ಅವಳು ಅಂಗೈ ಅರಳಿಸಿ ಆಸ್ವಾದಿಸಬಹುದೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.ಹೋ ಎಂದು ಹೂವ ನನ್ನ ಮೈಮೇಲೆ ಸುರಿದಳು.ಆಮೇಲೆ ಅಂಗೈಗಳನ್ನ ಎತ್ತಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು.
ನನಗೆ ರಂಜೆ ಹೂವು ಸಂತೈಸುತ್ತಿದೆ.ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ರೆಂಜೆ ಹೂವಿನ ಮಾಲೆ ಪೋಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ.
ನಾನು ನೂಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.ಅವಳು ಬರುತ್ತಾಳೆ,ಹೂವ ಪೋಣಿಸುತ್ತಾಳೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ..
ಕನಸೂ ಅಲ್ಲ,ನನಸಂತೂ ಆಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ.ಹಾಗಾದರೆ ಇದೇನಿದು?ಅವ್ವಲ್ ಭ್ರಮೆ.
ಇರಲಿ,ಅದೂ ಇರಬೇಕು.
ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏಣಿ ಹಾಕುತ್ತಿದೆ ಆ ಉದ್ದನೆಯ ನೂಲು.ಅದರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಪೋಣಿಸಿದ್ದರೆ ಆ ರೆಂಜೆ ಹೂವಿನ ಸಾಲು!
ನನಗೆ ಹೂವಿನ ಏಣಿಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿ ಆಕಾಶವನ್ನೇ ತಬ್ಬಿ ಮೋಡಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಕ್ಕಿಬಿಕ್ಕಿ ಅಳಬಹುದಿತ್ತು.
ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ನಡೆಯವ ಹಾದಿ ಇಲ್ಲೇ ಹತ್ತನೇ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಎಂದಳು.ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು.ಬಾ ಅಲ್ಲೇ ಹೋಗಿ ಬಿಡೋಣ.ನಾನು ಒಲ್ಲೆ ಎಂಬ ಹಾಗೇ ನಿಂತೆ.ಅವಳು ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ಎಳೆದ ಭರಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿ ಕಂಬವಾದೆ.
ಈಗ ಅನಿಸುತಿದೆ..ಹೊರಟೇ ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತೇನೋ..ಹಾಗಂತ ಅವಳೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಹಾದಿ ತೆರೆದಿರುವುದಿಲ್ಲ.ಏಕೆಂದರೆ ಭಾರೀ ಬಂಡೆಯೊಂದು ಉರುಳಿ ಬಿದ್ದು ಹತ್ತನೇ ತಿರುವು ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗಿದೆ.
ಮನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಲಿಯಾಚೆಗೆ ಅಪ್ಪ ಇರಲಿ ಅಂತ ಕಡಿಯದೇ ಬಿಟ್ಟ ರೆಂಜೆ ಮರವಿದೆ.ಅದರಲ್ಲಿ ಹೂ ಬಿಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.ಅವಳು ಸರಸರನೇ ಬಂದು ಹೂವ ಹೆಕ್ಕಿ ರಾಶಿ ಹಾಕಿದಾಗ ಈ ನೂಲನ್ನು ಕೊಡುವೆ.ಅವಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚೆಲಕ್ಲಿದ ರೆಂಜೆ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಎತ್ತಿ ಪೋಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏಣಿ ಇಟ್ಟ ನೂಲನ್ನು ಇಳಿಯಬಿಡುವೆ.ಅವಳು ಮಾಲೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನೂ ಮಾಲೆ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದು..
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ಅವಳಿಲ್ಲದ ನನ್ನ ರೆಂಜೆ ಮರ ಹೂವು ಕೊಡಲಾರೆ ಎಂದು ರಾತ್ರಿ ಕನಸಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹೇಳಿ ಹೋಗಿದೆ.
ಇಬ್ಬನಿಯ ಮಬ್ಬಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ರೆಂಜೆ ಮರದ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದೆ,"ಹಾಗೇನಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ ಜೋಕೆ"
ಮರದ ತುಂಬಾ ರೆಂಜೆ ಹಣ್ಣುಗಳೇ ಇದ್ದವು.
ಮುದ್ದು ಮುದ್ದು ರೆಂಜೆ ಹೂವೆಲ್ಲಿ?ಹೂವೆಲ್ಲಿ??