20100930

ಉಳಿದದ್ದು ಏನಿಲ್ಲ




ಮಕ್ಕಳು ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ
ಊರು ಕಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ ನದಿ.
ನದಿಯ ಹರಿವಿಗೆ ಶಾಸನವಿಲ್ಲ
ಅದು ಇತಿಹಾಸದ ಯಾವ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.
ಮಕ್ಕಳು ಕೇಳಿದರು,
ನದಿಯೇ ನೀನು ಎಂದಿನಿಂದ ಹೀಗಿರುವೆ?
ನದಿ ನಕ್ಕಳು,
ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರತೀ ಕ್ಷಣವೂ ಇಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವುದು ನಾನಲ್ಲ.
ಮಕ್ಕಳು ಕೇಳಿದರು,
ಹೋ ಹಾಗಾದರೆ ನಿನಗೇನು ಜಾಗ ಇಲ್ಲಿ?
ನೀನೇ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ನೀನು ಇರುವುದು ಎಲ್ಲಿ?
ನದಿ ನಕ್ಕಳು,
ಇದರಲ್ಲಿ ನನ್ನದೇನಿಲ್ಲ.ನಾನು ಪಾತ್ರ ಮಾತ್ರ.
ನೀವು ನೀರನ್ನು ಕೇಳಿನೋಡಿ..
ಮಕ್ಕಳು ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದರು.
ನೀರೇ ನಿನ್ನದೇನು?
ನೀರು ಮಕ್ಕಳ ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ಸೋರುತ್ತಾ ಹೇಳಿತು,
ಮಕ್ಕಳೇ ನನ್ನದಾಯಿತು,ನಾನಿನ್ನು ಹಳಬ.ಹೊಸ ನೀರ ಕೇಳಿ..
ಮಕ್ಕಳು ಹೊಸನೀರು ಎಲ್ಲೆಂದು ಹುಡುಕಿದರು.
ಪ್ರತಿ ಹನಿಯೂ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು
ನಾನು ಹಳಬ..
ನದಿಯ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನೀರಹನಿಗಳು ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಮಕ್ಕಳು ಹೆದರಿ ಓಡಿದರು.
ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಅವರು ಕಟ್ಟಿದ ಊರನ್ನೇ ತೊರೆದು..
ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಬೀದಿಗಳಿದ್ದವು,ತೋಪುಗಳಿದ್ದವು,ಜಾತ್ರೆ ಇತ್ತು,ಸಂತೆ ಬಂದಿತ್ತು
ಗುಡಿಯೊಳಗೆ ದೇವರಿದ್ದ,
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ.
ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ತೊಡೆ ಮೇಲೆ ಕಂದಮ್ಮ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ನಿದ್ದಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಅವರ‍್ಯಾರೂ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.

20100918

ನನ್ನ ಕಾಲ




ಹೇಳದೇ ಹೋದ ಕಾಲವನ್ನು
ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತೆ.
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟೂ ಕರುಣೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ
ತಣ್ಣಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಝರಿ
ಈಗ ಬತ್ತಿ,ಅಲ್ಲೇ ಒಣಗಿದ ಪಾಚಿ ಕಂಡೆ,
ಕಾಲವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದು ಯಾರು..?
ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯವೇ?

ಹೇಳದೇ ಹೋದ ಕಾಲವನ್ನು
ಶಪಿಸುತ್ತಾ ನಿಂತೆ.
ಅಲ್ಲಿದ್ದವಳು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಗೆಳತಿ.
ಅವಳಿಗೊಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದರೆ ನಾನು
ಕಾಲ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ನಿಂತು
ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿತ್ತು..?

ಹೇಳದೇ ಹೋದ ಕಾಲವನ್ನು
ದುರುಗುಟ್ಟುತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ
ನನ್ನ ಶವವವನ್ನು ನೋಡಿ ಹೋಗುವ ನನ್ನ ಜನ
ಅವರಿಗೆ ಮರೆವು ನನ್ನ ನೆನಪಿನಷ್ಟೇ ಕ್ಷಣಿಕ

ಹೇಳದೇ ಹೋಗುವ ಕಾಲ
ನನ್ನ ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುವುದೇ?
ಇಲ್ಲ,
ಅದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನನ್ನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಾಗಿ
ಹೆದರಿಸುತ್ತಿದೆ..
ಹುಟ್ಟಲೇ?

20100908

ಬಚ್ಚಾಬಾಜೇ..


ಬಚ್ಚಾಬಾಜೇ..
ಇದು ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನದ ದುರಂತ.
ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನ ಎಂದರೆ ಬರೇ ಬೆಂಗಾಡು.ಆ ನೆಲ ರೂಪಿಸಿದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ತಾಲೀಬಾನ್.ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಿದ್ದ.ಆರೂವರೆ ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಅಸಾಮಿ.ಅವನನ್ನು ಎತ್ತಿಹಾಕಿಕೊಂಡ ತಾಲೀಬಾನಿಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ನೇತು ಹಾಕಿದ್ದರು.ಅವನ ದೇಹ ಮೂರೂವರೆ ದಿನ ರಸ್ತೆ ಎದುರು ಕಂಬದಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುತ್ತಾ ಕೊಳೆದುಬಿತ್ತು.ಅದನ್ನು ನೋಡಿದವರು ಯಾರೂ ಮನುಷ್ಯ ಎಂಬ ಮಹಾಪಾಪಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಲು ಸಾಧವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಆಮೇಲೆ ಹಾದರ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳನ್ನು ನಡು ರಸ್ತೆ ಮೇಲೆ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಂದೂಕು ಮಡಗಿ ಉಡಾಯಿಸುವುದನ್ನೂ ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಾಯಿತು.
ಇನ್ಯಾರೋ ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಪಹೃತ ಫಿಲಿಫೈನ್ಸಿಯೋರ್ವನನ್ನು ತಾಲೀಬಾನಿಗಳು ನೇರಾತಿನೇರ ಕತ್ತು ಕೊಯ್ದು ಸಾಯಿಸುವುದನ್ನೂ ತೋರಿಸಿದರು.ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಓಡಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಜೈಲು ಸೇರಿದ ಬೀಬಿ ಆಯಿಶಾ ಎಂಬವಳು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮೇಲೆ ತಾಲೀಬಾನಿ ಕೋರ್ಟು ತೀರ್ಪಿನ ಮೇರೆಗೆ ಮುಖ ಕಿವಿ ಕೊಯಿಸಿಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಓದಿದ್ದಾಯಿತು.
ಬುದ್ಧನ ದೊಡ್ಡ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಬಾಂಬು ಹಾಕಿ ಪುಡಿಮಾಡಿದ ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಕಂದಹಾರ್‌ನಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ವಿಮಾನವೊಂದು ಒತ್ತೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಫಜೀತಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಕಾಡು ಬೆಟ್ಟ ಬೆಂಗಾಡಿನ ಅಫಾಘನಿಸ್ತಾನ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮದೇ ನೆಲವಾಗಿತ್ತು ಎಂದಾಗ ಏಕೋ ಈಗ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸೇಫ್ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ.ಭಾರೀ ಮಳೆಗೆ ಕೊಡೆಯೊಳಗೆ ಕುಳಿತ ಮಗುವಿನ ಹಾಗೇ.
ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನವನ್ನು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿ ರಷ್ಯನ್ನರು ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತರು.ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಶಸ್ತ್ರ ಕೆಳಗಿಡಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು.ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಬಂದರು.ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ೭೯ ಮಂದಿ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ತಾಲೀಬಾನಿಗಳು ಮುಕ್ಕಿ ತಿಂದರು ನೋಡಿ,ಅಲ್ಲಿಗೆ ೨೦೪೭ ಮಂದಿ ಅಮೇರಿಕಾ ನೇತೃತ್ವದ ಪಡೆಯ ಸೈನಿಕರು ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತಂತಾಯಿತು,ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಫ್ರಂ ೨೦೦೧ ಅಕ್ಟೋಬರ.ಏನಾದರೂ ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕಿತೇ ಅಮೇರಿಕಾ?ನೋ..ನೇವರ್.
ಬಿನ್‌ಲಾಡೆನ್ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಕೇತ ಮಾತ್ರಾ. ಅಮೇರಿಕಾಗೆ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ.ಆದರೆ ಈ ಯುದ್ಧದ ಹಿಂದೆಯೂ ಒಂದು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಹಕೀಕತ್ತುಗಳಿವೆ.ಅದು ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಂಥ ಪಾಪಪಾಂಡುಗಳಿಗೆ ಎಂದೂ ಅರ್ಥವಾಗದು.
ಈಗ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
ನಾನು ಹೇಳಬೇಕಾದದ್ದು ಈ ಮಾರಣಹೋಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ.ಇದು ಬಚ್ಚಾಬಾಜೇ ಬಗ್ಗೆ..
ನಜೀಬುಲ್ಲಾ ಖರೇಶಿ ಎಂಬಾತ ಡ್ಯಾನ್ಸಿಂಗ್ ಬಾಯ್ಸ್ ಆಫ್ ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನ್ ಎಂಬ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನೋಡೊದವರು ಯಾರೂ ಆ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.ಇದು ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವಿಕಾರ ಪ್ರದರ್ಶನ.ಇದು ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನದಂಥ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಿಜ.
ಇಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿಯರ ನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಷೇಧವಿದೆ.ಇಸ್ಲಾಂ ಹುಡುಗಿಯರು ಕುಣಿಯುದನ್ನು ಒಪ್ಪಲ್ಲ.ಹಾಗಾದರೆ ಹುಡುಗರು ಕುಣಿಯಬಹುದೇ?
ಅದೇ ಬಚ್ಚಾಬಾಜೇ..
ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ iದುವೆಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಾಬಾಜೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.ಶ್ರೀಮಂತರು ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹದಿಹರೆಯದ ಹುಡುಗರನ್ನು ಸಾಕುತ್ತಾರೆ.ದೈನೇಸಿ ಕುಟುಂಬದ ಹುಡುಗರು ಸಿಗೋ ಎರಡು ಡಾಲರ್ ಆಸೆಗಾಗಿ ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಮದುವೆ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಹುಡುಗರು ಥೇಟ್ ಹುಡುಗಿಯರ ಥರ ಡ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು,ಮೊಲೆ ಕೂಡಾ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಣಿಯುತ್ತಾರೆ.ನಾಚ್ ನಾಚ್..
ತಡ ರಾತ್ರಿ ತನಕ ಸೇರಿದ ಜನ ಈ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ನೋಡಿ ಸುಖಪಡುತ್ತಾರೆ.ಆಮೇಲೆ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮುಗಿದು ಹುಡುಗ ಉಡುಗೆ ಕಳಚುವ ಮೊದಲೇ ವಿಕೃತಕಾಮಿಗಳ ಹಾಸಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಲಿ ಆಮೇಲೆ ನಡೆಯೋದು ಗೇ ಸೆಕ್ಸ್..
ಹುಡುಗರನ್ನು ಹೀಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮದುವೆ ಹಬ್ಬ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಇದು ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ.
ಯಾವ ತಾಲೀಬಾನಿಗಳಿಗೂ ಮೀರಿದ್ದು.